Spell Busy? D-I-O-S-A

" Do the things that you've always dreamed of doing NOW. Don’t postpone them. My dad loved to be in the outdoors, but he was always so busy as a school principal that he didn't give himself that pleasure very often. He was going to do all his fishing and hiking when he retired, but he never lived that long. He dies of cancer at 63. It was pretty wrenching to not only see him suffer so badly but also to realize that he had been cheated out of his dream. "

~ Fred Matheny

Grabe na talaga ang pag busy ko nowadays. 

Last 27 November until December 1, umuwi kami n J sa Leyte. Muntik nang hindi matuloy ang lakad na ito dahil sa mga pagbabago lagi ng schedule ko sa office most specially at madami kaming bagong agents na pumapasok. Pero sa awa ng manager ko, nagawan naman ng paraan.

I met the rest of the family sa province at sya din sa family ko. Kulang na lang talaga ay mamanhikan na sya, chos. Naging maganda naman ang pagtanggap ng entire family saken. Medyo may iba lang na hindi maganda ang mga nasabi kasi sa kakitiran ng utak nila. Si J pa nga mismo ang nagsabi saken.

J : Alam mo bang kumakalat na tsismis dito na mag-asawa na daw tayo. Sinabi ng Tito ko at medyo disappointed sya.

Ako : Eh anong sagot mo?

J : Hindi ako kumibo, wala naman akong pakialam dun. Basta alam natin kung anong meron tayo.

Tinanong ko pa nga sya nun kung anong sinabi ng Tita nya nung mag request sya na isama ako sa lakad ng family.

Ako : Anong sabi nina Tita Carol about saten?

J : Hindi na nila kailangang itanong yun, very obvious na. Mabait ka daw sabi nila.

Natuwa ako sa pagtanggap saken ng pamilya nya. In fact yung lola nya pa mismo ang nakipag-inuman nung last night ng bakasyon namen.

I may not be introduced sa mga katrabaho nya as his partner because of some circumstance, at least the family knows I exist.

Pagbalik naman sa office nung December 2, back to a busy work schedule naman and after 3 days, magandang balita naman ang bumungad saken.

I was then promoted as a Lead sa office. And the more shocking news was, walang time na magprepare for the transition kasi kinabukasan din ang simula ko. Sabi nga ng mentor and friend ko, " Just don't be overwhelmed with the responsibility, I know you can do it. "

A lot of blessings came in this December which I am very thankful to God.

Sa mga taong nagtiwala at sumuporta saken, salamat ng madami. Hindi kayo mabibigo.

Parang Oscars Award lang ang statement ko.

I'll write more entries sa mga recent events pag naayos ko na ang schedule ko.

To everyone, mauna na akong bumati.

" MERRY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR. "

Til Next Time,

Diosa

I'll be back..

" All changes are more or less tinged with melancholy, for what we are leaving behind is part of ourselves. "

Naospital ako 4 days bago ang aking flight pauwi. Akala ko talaga di matutuloy tong bakasyon ko. Buti na lang, kahit pneumonia ang naging diagnosis ng doctor, 3 consecutive days lang ng high dose antibiotics, tsugi agad ang pesteng bacteria sa aking lungs at dugo. I still need to take medication for 5 more additional days though. Pero okay na yun kesa naman sa di natuloy yung much awaited trip ko.

Excited ang bakla. 12 A.M. nagising kahit kagagaling palang sa ospital. Sinamahan ako ng bestfriennd ko at yung pinsan nyang si Christian at hinatid nila ako sa airport.

Ang bilis ng check-in process mga 15 minutes lang tapos na agad. Around 3:40 ako nag-checkin nun. Kunti lang kasi ang tao. Antay-antay, 5:10 pa kasi ang boarding kaya sulat muna ng blog entry. Ang chaka pa ng public WI-FI ang hirap makaconnect. Wala namang load yung broadband ko.

Antay, antay at antay ulit. Kunting music.

May naupong lalaki sa harap ko. Cute in fairness kaso di ko makunan ng picture sobrang lapit nya. Dyahe talaga kung sabihan kung tanugin ko kung pwede syang kunan ng picture. Di ako makaporma ng stolen shot. Description na lang.

Height : Around 5'6 ( Mas matangkad kasi ako ng kunti nung tuma5yo sya tumayo din ako para sukatin height nya. )
Built : Medium ( I think something is promising inside those shirt. )
Hairstyles: Military Cut ( Shaks parang ang sarap. Tulo laway..ahaha )
Face : Bilugan
Eyes : Parang indian eyes tapos black ang kulay ng mata
Nose : Tama lang, di matangos di din pango.

Kinig ulit ng kanta. Antay, antay at antay ulit. Kunting observation sa mga tao sa paligid. Mas maliit talaga ang Terminal 2 kesa sa 3. Pero mas okay naman to kasi di ka mawawala. Ang bilis kung nahanap nung boarding gate unike sa Terminal 3 muntik pa akong masama sa last call for a flight kasi muntik na akong mawala.

Sa lahat ng mga trip ko, eto ang di planado ang mga gagawin ko. Gusto kong sa lipad ng eroplanong sasakyan ko kasabay nitong maiiwan ang mga ala-ala ko pansamantala sa City. Kasabay ng paglipad ng eroplanong sasakyan ko ay ang pagtapon ko sa mga ala-alang gusto kung makalimutan. Gaya ng nasabi ko sa previous entry ko, sa pagbabalik ko reformatted na ulit ang puso at pagkatao ko.

Di ko alam ang mangyayari sa bakasyon ko. Di naman ako pwedeng maggala ng basta kasi kagagaling ko palang sa hospital. Valentine's day pa naman. Bahala na siguro si kupido kung kanino nya ibibigay ang kalahati ng puso ko. Sana doon sa taong kaya itong tanggapin at alagaan hanggang sa ito'y muling mabuo kasabay ng paghilom ng mga sugat.

Boarding time na...

Ready na ako...

Itabi pansamantala sa sulok ng airport lahat ng ala-ala sa City. Babalikan ko nalang..

1....2.......3 

My home, here I am again.

Til Next Time,

Diosa

Leyte, Here I Come.

" It's surprising how much memory is built around things unnoticed at the time.  "

One More Week to go. Uuwi na ako sa probinsya ko. Dalawang taon din bago ako nakauwi ulit. Hindi ko namalayan ang panahon ang bilis. Akala ko dati joke lang ang interpretation na to ng mga tao sa oras sa City, totoo pala. Mag-aapat na taon  na din pala ako dito sa Metro di ko man lang namalayan.

Namimiss ko na ang adobo ng Mama ko. Namimiss ko na ang rumampa sa gabi kasama ang mga bakla kung kaibigan.

Namimiss ko ang maligo sa dagat.

Kumain ng Pansit Pulis ( Dahil kahit kulang daw sa rekados masarap pa din. Gaya ng pulis kuripot pero masarap pa din. Mali ata ang adjective na ginamit ko. )

Ng Binagol

Ng Moron ( Mabilis ang pagbigkas ng word na to para di mag-iba ng meaning. )

Ng laing ( dapat luto ni Francis para bongga. )

Ng hotcakes ( Pancake local version ).

Uminon ng tuba

Magsawsaw sa sukang pula.

( Pasensya, wala akong nahanap na sukang pulang picture. Maigi na to maprapractice mo ang imagination mo. )

Sumakay sa Pedicab.

Ang mag-punta sa palengke tuwing tabo ( Market Day ).

Lumanghap ng sariwang hanging. Ang bundok sa may tapat ng bahay namin. Ang malamig na hangin tuwing madaling araw. Malapit na.

At higit sa  lahat ang pamilya ko.

P.S.

Namimiss ko din pala to.

Ang mga locals. Yun na.

Til Next Time

Diosa