Beckies on the Floor.

" I am the most well-known homosexual in the world. - Elton John "

Disclaimer : Ang ayaw magbasa, e di huwag.

Some people say, we homosexuals are born to make this world gay. Kaya hanggang sa opisina, pinaninindigan talaga 'to ng mga beklat. I wanted my readers, kung meron man na makilala ang mga beklat na nagbibigay kulay sa mundong ginagagalawan ko. Let's start off with, Roi.

Isa sa mga unang becky na nakilala ko sa floor. Nasa escalations desk kami dati ng beking ito at nagkakasundo talaga kami sa usapang lovelife. Pag kaibigan mo sya sa FB, maloloka ka sa mga love quotations post nya. Wagas si baklang makapag-post. Try nyong basahin ang mga posts nya.

Next in line, si Sheriff.

Dati ko na syang, nai-post sa mga unang entries ko. Sya ang beking wagas kung maka-gimik. May isang beses na gumimik kami last year. Sa sobrang kalasingan ko at ng pinsan ko nakapag-check-in na kami sa isang hotel para makapag-pahinga sa may Malate area. Nagulat nalang ako, kinumagahan, kumakain kasi ng pinsan ko sa may Vito Cruz nung biglang nagtext ang bakla, " Saan kayo? " Sa text nya. "Dito kumakain sa may Vito Cruz." A few minutes later, dumarating ang becky, naglalakad at may hawak na Tanduay Ice. laking gulat namin sa kanya nung dumating. At take note, may extra bottle pa sya nun para daw samen.

Next in Line, si Pearl.

Sya ang pinakabata sa lahat ng becky sa floor at sya din ang may pinaka-madaming boylet. Tama kayo ng naunang basa, madaming boylet sa floor. Hindi ko man maintindihan at kaming lahat kung anong meron sya na wala kami, per sya talaga ang may pinakamaraming na-link at nabalitang mga otoko sa office. At take note, hindi lang basta balita, cause we have witnessed it with our very own eyes nang bigla nalang may lalapit na mga otoko sa station nya para mag-invite sa kung ano mang lakad. Sa kanya na talaga ang lahat.

At ang susunod, si Jhang.

" Bakla man at malaki sa inyong paningin, may pretty face pa rin ", Yan ang peg ni becky sa buhay. Oh, diba, bet mo ba ang kanyang mestizo looks? Single pa naman yan ngayon. Kung sino interested, DM nyo lang ako sa twitter. Mura lang yan. ( Bugaw? ) Problemado sa lovelife ngayon yan kaya gusto ko syang i-promote dito. Hindi naman sya pangit davah?

Of course, we are just in the middle of my list, to continue we have Anton a.k.a. Rajah.

Her/His/It looks speaks about everything. Sya ang aking sisterhood of the travelling gays. Abuso kung makapag-cross dress diba? Kaso sumakabilang kompanya na ang beking itey. We miss you beks.

And we have Sky.

Ang beking kunng makatawag ng Ginang sa akin ay wagas. Mukha daw akong terror teacher ng Math kung makapagturo.

Ayaw nyang tinatawag na maarte sya, pero kung makapagsalita, daig pa ang isang kolehiyala. Well, what do we expect from someone coming from a very good school.

At ang gwapong virgin na beki, si Nicky.

Ang dami lang bilat na may crush dito. Hindi ko alam kung ayaw nya lang talaga o wala lang pero first time nyang makakembot ( according to him ) nung nasa Cavite kami. Kung sabagay, kahit mag-inarte si beki may karapatan naman. Oh, isa pa ito sa mga binebenta ko. DM nyo lang aketchi.

At mawawala ba ang Seniora ng Hacienda, si Apple.

Oh davah, ikaw na ang girl. Isa din 'tong wagas kung makatawag ng Ginang saken sa opisina. Prettym intelligent and refined are the best adjectives to describe her. Oh kung bet nyo naman ang mga pretty gays, go na sa kanya.

( Ano ba tong entry ko, parang auction na. )

Next in line, ang betty la fea kung badet sa office nung bago palang sya, si Don.

Nung una ko 'tong makita sa floor, Gosh oh m Gosh talaga ang naging reaction paper ng mga becky. Yummy. Kaso lang lason talaga. Hindi ko pa naman peg dati ang kapwa ko mahal ko.

Hindi ko na sya pwedeng ibenta sa inyo, happily taken na sya ng isang equally hot and gorgeous gay.

At last, but not the least. The Mother Becky of All Times, si Mother Audie.

Ang promotor ng lahat ng kabaklaan. Sya yung natatanging becky na kayang aapin ang sinumang otoko sa floor. Minsan nagpunta kami sa kanila for a Gays Night Out at naloka lahat ng badet dahil sa mga nakahandang potahe sa harapan namin. Parang syang nanay na nagpapakain ng mga inakay nya.

" Oh si ano, wala bang kapares. " ang mga linya nya bago sya kumuha ng kanya.

Marami pang iba dyan na di pwedeng pangalanan, sila naman ang nasa post ko next time.

Disclaimer ulit : Kung ayaw mo sa nilalaman ng blog na ito, wag kang magbasa.

Till Next Time,

Diosa

P.S. Blind Item naman next time.

To a Special Guy Whose Celebrating His Special Day.

" Birth may be a matter of a moment, but it is a unique one. - Frederick Leboyer.  "

Para sa isang taong malapit saken. Sayang umalis ka, nagpahanda pa naman kami ng surprise para sa'yo. Eto o,

I wrote this entry to greet a friend, colleague, ex-agent and to a good man. You deserve a very Happy and Enjoyable day today.

Happy Birthday G. 

Till Next Time,

Diosa

P.S. Naipadala ko na gift ko kanina through FEDEX. Chos.

Last Thursday Night

“It hurts to love someone and not be loved in return, but what is the most painful is to love someone and never find the courage to let the person know how you feel.”

Noong nakaraang huwebes nagka-ayaan mag-inuman ang mga ka-opisina ko pagkatapos ng trabaho. Hindi sana ako sasama dahil magkikita kami ni J pero minsan lang naman lumabas ako kasama sila, kaya isinama ko na lang din si J sa inuman para makilala na din nila. At the same time, gaya ng nasabi ko last time na magkita kami ni J, gusto ko ding makita niya si G at makilala. 

Pila sa ATM para makapag-withdraw. Nandun din ang iba ko pang kaopisinang mga babae. 

K : Sino sya?

Tanong nung isa kung kaopisina nung makita si J.

Ako : Si J nga pala. Sina K, A at B.

Pakilala ko sa kanya,

A : Boyfriend mo?

Ako : Hindi driver.

Pabiro ko pang sagot dun sa kasama ko.

K : Ang gwapo nya, may kapatid ba yan?

Pabirong hinimas ng hitad ang braso nya.

Masaya ako sa ganung comment sa kanya. Kahit minsan nakakainis at hindi makapaniwala ang ibang tao lalo na kapag pinapakilala ko na sya sa kanila. Dapat masaya ako lalo na't nagkabalikan kami ng taong mahal ko pero may ibang bumabagabag talaga saken.

Matapos umalis ang tatlong babaeng ka-opisina ko, sa isang inuman sa Makati kami nagtuloy. Kantahan, biruan at kumustahan sa kung anong latest sa bawat isa lalo na't may mga dumating din kaming dating mga kasama na nag-resign na.

Ako : Guys si J nga pala. 

Pagpapakilala ko sa lahat.

Ako : J si G nga pala, G si J.

Pakilala ko sa kanila sa isa't-isa.

G : Kumusta?

J : Ok lang, nice meeting you.

Ako : Sya yung na-ikwento ko sa'yo nung last tayong magkita.

Hindi lang kumibo si J at ngumiti lang sya.

Ako : J, gusto ko sanang makapag-usap tayo. Yung kung ano na tayo ngayon kaya din ako nakipagkita sa'yo ngayon.

Humugot sya ng malalim na hininga.

J : Bakit hindi ka na ba masaya?

Ako : Masaya ako, pero hindi na gaya ng dati. Meron kang iba ngayon at unfair saken at sa babae kung pareho kaming nakatali sa'yo ngayon.

Paliwanag ko sa kanya.

J : Mas unfair nga dun sa kanya kasi ikaw at least alam mo, sya wala.

Ako : Yun na nga, bakla na nga ako, kabit pa, napaka-redundant naman nito.

Sinubukan kong magbiro para mawala ang pagkaseryoso ng usapan.

J : Huwag mong babanggitin yan. Alam mo naman na ayokong naririnig yang bakla ka kasi tanggap kita sa kung sino ka.

Ako : Alam ko naman, hindi tayo magtatagal ng ganito kung hindi, kaso J, ayoko na ng may kahati. Gusto ko kung tayo, ako lang.

Humugot na ako ng hinga para masabi ko sa kanya ang gusto kong mangyari.

Ako : J, kailangan mong mamili sa aming dalawa. Kung gusto mong maging tayo, kailangan mo ng hiwalayan yung bababe mo. Hindi ako nagmamaganda, ayoko lang ng ganito.

Hindi sya makakibo at nakatitig lang sa sahig. Tulog pa din ang inuman at kwentuhan ng iba, habang nag-uusap kami sa bagay na yun.

J : Di ba sinabi ko sa'yo na kung masaya ka ng makahanap ng iba. Sige pero sana hindi ka mawala.

Ako : Ayokong lokohin ang sarili ko at maski ikaw. Gusto kong sabihin sayo na gusto ko si G. At ayokong sabihin ko sa kanya  na mahal ko sya ng andyan ka pa.

Kumuha ako nung isang yosi at nagsindi bago nagpatuloy.

Ako : Mahalaga sya saken ngayon. Kaya kung sasabihin ko man sa kanya ang lahat ng nararamdaman ko, ayokong may sagabal. Sana naiintindihan mo ang ibig kong sabihin.

Humithit ako ng yosi at tinitigan ko sya matapos magbuga ng usok.

J : Hindi ko pa alam sa ngayon. Hindi naman madali ang gusto mo.

Ako : Alam ko. At hindi din madali saken ang pakawalan ang isang relasyon na matagal ko ng ipinaglaban. Kaso may mga bagay talaga na hindi pwede.

J : Hindi ko pa masasagot ang tanong mo.

Tinitigan nya ako at sabay sa humugot ng malalim na pag-hinga.

J : Huwag muna ngayon.

Ako : I'll give you until next week.

Umuwi si J nung mga alas-siete na ng gabi pero kami tuloy pa din ang inuman. Yung usapan na alas-otso, nauwi sa alas-dose ng hating-gabi. Inihatid namin ang dalawang tomboy na nalasing na naman. Habang inaakbayan ko si H, ang agent kong tomboy na ngayon ay girlfriend na nung kaibigan ko, bigla syang nagtanong about kay J.

H : Sya ba yun?

Ako : Oo.

H : Alam mo, hindi ka naman pangit na bakla. May pinag-aralan ka. Matalino, you deserve someone better. Andyan si G  oh.

Napangiti ako sa sinabi nya. Maski si G, dati nung nag-uusap kami sa FB, ganun din ang sinabi nya.

Ako : Yun na nga eh kaso alam mo naman, hindi pa pwede. Isa pa tinanong ko na si G dati pa sabi nya NO daw. Ayoko namang ipilit ang sarili ko.

H : Eh gaga ka pala eh. Pa'no mo nasabi eh hindi mo pa nga sinubukan. 

Hindi ako makapaniwalang ang dati kong sinasabi sa mga kaibigan ko, maririnig kong ipapayo din saken. Kaso hindi pa nga pwede ngayon.

H : Yang bisaya na yan kasi. Kaya nga sinasabihan ko na sya na malay nya may tang totoong magmahal sa kanya at ikaw yung tinuturo ko.

Nagtuloy lang kami sa paglalakad. Sana nga ganun lang kadali, sa isip-isip ko.

Kay G, gustong-gusto kong sabihin to sayo. Alam ko namang nagbabasa ka sa blog ko.

Hindi ko intensyon ang kahit ano nung isinama ko si J sa inuman. Hindi ko planong landiin ka habang mag-on pa kami. Gusto ko lang malaman mo ngayon na, gusto kita. Gustong-gusto kita. Mabait, matalino at aaminin ko, gwapo si J pero hindi ka pangit. Sa totoo lang, madami ding babae at bakla ang nagsasabing cute ka.

Sana naman huwag yung bigla-bigla mo na lang akong di papansinin. Nakakabaliw eh. Hindi ko kayang di mo ako panapansin at kunwari ay di mo man lang nakikita. Inaakala ko tuloy na galit ka saken ng  walang dahilan.

Gusto kong sabihin lahat ngayon.

Alam kong wala akong karapatang magselos, pero I am. Lalo na pag may lumalapit sa'yo at nagbibigay ng kun anu-ano. Nakakainis, pero hanggang ganun lang naman.

Namimiss ko na yung dati saten. Kulitan sa FB, text after shift pagkauwi natin. Tawagan na walang katuturan. Palitan ng tweets kahit wala lang, pero bakit ngayon bigla ka na lang nagbago. Hindi ka nagpaparamdan sa text. Hindi ka na nakikipagchat sa FB at wala na ang inaasahan kung DM sa Twitter.

Nakakalungkot lang na hindi ko alam ang dahilan pero sana naman kung may pagkakataon tayong makapag-usap. Sabihin mo naman saken. 

Ngayon palang, kung may nagawa man akong kasalanan sa'yo sorry. Sigurado akong di ko sinasadya yun. Pasensya na.

Sana bumalik ang dati saten. Namimiss ko na yung G na kakulitan ko.

( Mukhang kakainin ko din lahat ng naisulat ko na dati sa blog na ito about kay G. )

Til Next Time,

Diosa

Just This Christmas

" Remember this December, that love weighs more than gold and the best gift that I can have is you. "

Last thursday nagkita kami ni J. After my shift diretso na ako sa kanila. Nakakaloka pa naman nung araw na yun, alas-sais ng gabi ang out ko, maulan at rush hour na. Perfect to be called effort talaga ang pagpunta ako. Sa may Fifth Avenue na kami nagkita para malapit lang sa sakayan ko pag-uwi at sa kanila. Di na din ako dumiretso sa kanila wala naman ang mama nya dun. First time naming mag-date na sa Jollibee and kinainan. How awkward the way people looked at us when he approached me parang di makaapaniwala. 

Medyo matagal kaming di nagkita, almost a month na puro sa text at tawag lang kami nagkakausap. 

J : Anong bago sa'yo liban sa buhok mong mahaba. Nga pala bagay sa'yo.

Pag-uumpisa nya sa usapan.

Me : Wala naman lagi lang pagod sa trabaho. Eh ikaw? Anong pinagka-kaabalahan mo?

J : Ito laging nagbababad sa gym. Alam mo na, ito nga o lumalaki na bicep ko.

Sabay pinakita ang braso nya. Dati kasi payat sya at ngayon, lalo na pag-nakasuot sya ng pang-opisina nya, the guy i used to know is now a dignified man.

Me : Naku, huwag mong ipakita saken yan. Baka matakam ako at makapag-check-in tayo bigla.

Natawa sya sa biro ko. 

J : Ang tagal na natin noh? Mahigit apat na taon. Kasi isang taon din tayo nawalan ng communication.

Me : Oo nga eh, ikaw kasi bigla ka na lang nawala.

J : Hindi naman, naguluhan lang ako nung time na yun. Hindi ko naman alam na mamahalin din kita na hindi dapat nung una. Pero napag-isip-isip ko din na wala namang mali. Isa pa, naging okay na kayo ni Lola diba?

Me : Nag-aantay lang naman ako nun ng paliwanag.

J : Alam mo naman na sa lahat ng naging karelasyon ko, tayong dalawa lang ang nagkabalikan. 

Hindi ko alam kong ikatutuwa ko ang mga naririnig ko pero it was heart warming knowing your man did at least love you at least sa alam ko. Binago ko nalang ang usapan.

Me : Kumusta na kayo ng girlfriend mo ngayon?

J : Ayun, sinabihan nya nga ako na gusto ng magka-apo ng papa nya. Next year nga aalis na yun papuntang States at isasama nya daw ako. Sabi ko ayoko nandito pamilya ko. Isa pa wala pa sa isip ko yun.

Me : Of course kasi ako ang pakakasalan mo.

Biro ko sa kanya to make the mood a bit lighter. 

Me : J, diba sabi mo saken dati magiging masaya ka kung makakahanap na ako ng iba?

J : Oo, bakit may iba na ba?

Me : Wala naman, pero may gusto ako ngayon kasi mabait sya saken. Pero hindi kami.

J : Ganun ba? Pero dapat makilala ko sya para alam nya pag-magkasama tayo.

Me : Hindi naman yata pwede yun. Pag may iba na ako, hindi na pwede ang ganito syempre uunahin ko muna sya.

Bigla syang nalungkot nung sinabi ko yun.

J : Ikaw bahala? Di kita pipigilan.

Me : Ano ba talaga kasi ako ngayon sa'yo? Nagbibilang tayo ng taon hindi ko naman alam kong tayo?

J : Ayoko kasing tawagin kang karelasyon kasi may katapusan yun at ayokong mangyaring dumating yun.

Hindi ko alam kong ikatutuwa ko ang lahat ng sinabi nya o ikagugulo lalo ng isipan ko. 

Me : Gusto mo bang umiwas na lang ako? Napaka-redundant na kasi nito, bakla na nga ako kabit pa?

Natawa sya sa statement ko.

Me : Although hindi naman kabit kasi ako ang nauna.

Paglilinaw ko sa kanya. Napangiti  sya para mawala ang tension ng usapan. Naikwento ko sa kanya si G.

J : Ikaw? Kung ako ang tatanungin mo kung saan ka masaya pero dapat ipapakilala mo sya saken. Pero mas maganda sana na huwag ka nalang maghanap ng iba, hindi ka na ba kuntento saken?

At binigyan pa ako ng nakakalokong ngiti.


Me : Hindi naman sa ganun, kaya nga tinatanong kita.
J : Huwag na.


The night went on talking about how we both are doing in our jobs and he sent me home at around 10 PM. 

Don't get me wrong dear readers. Wala akong intensyon na mamangka sa dalawang ilog. Ang hirap kaya magsagwan. Gusto ko lang magbawas ng mga dinadala ko baka sakaling pag may bakante na, makapag-isip na ako ng tama. Mahirap talagang kumawala sa bagay na nasanay ka na at yun si J pero hanggang kailan naman 'to? Alam ko mahal ko sya, walang duda dun, ang paulit-ulit ko lang na tinatanong sa sarili ko " Gaano ko sya kamahal? Gaya parin ba ng dati na handa kong gawin ang lahat para sa kanya? " at sya " Mahal nya pa din kaya ako gaya ng dati? "

Si G naman has been a special person. Yung tipong crush na syang nagpapangiti sa'yo makita mo lang sya. Yung taong kahit gaano pa kasama ang araw mo, lapitan ka lang, okay na ang lahat. Ayokong magsalita ng tapos, bahala na. This life is all about taking risk anyway.

Ayokong ikumpara ang dalawang taong ito kasi magkaiba sila nga papel sa buhay ko. 

Siguro malapit na ang pasko, hindi naman masama ang humiling kahit kunti lang.

I just want to have a clear line drawn and meant to be there forever between me and J. Hindi naman siguro ikakabawas ng yaman ng mundo ang hiling ko na 'to. 

Kung sakali mang magpapatuloy pa 'to, isa lang ang kundisyon ko, ayoko na ng may kahati kahit ngayong pasko lang.

New year is fast approaching at sana naman bago dumating ang susunod na taon, natapos ko ng tuldukan lahat ng dapat para sa taong ito. And I mean to follow it for the rest of my life.

Til Next Time,

Diosa

A Unique Christmas

" Christmas is a necessity.  There has to be at least one day of the year to remind us that we're here for something else besides ourselves.  ~Eric Sevareid "

Forty seven days na lang pasko na. Ang pinaka-importanteng araw sa buong taon para sa ating mga Pinoy. Nakakalungkot mang isipin pero marami na sa atin ngayon ang medyo nakakalimot na sa tradisyon nating mga Pilipino sa ganitong okasyon. 

Sa lahat yata ng bansang nagdiriwang ng kapistahang ito, tayo ang may pinakamatagal na pagdiriwang para dito. From Septermber 1 until 3 Kings Celebration at kung minsan pa hanggang sa Valentines Day ang celebration nito.

When I was a kid, we used to start putting up Christmas Decorations unang araw palang ng September. This is always or family tradition at tatanggalin ang mga ito pagkatapos ng Mass sa town namin for the 3 Kings. Naging ganito ang tradisyon namin dahil isang deboto ang lola namin sa aming simbahan. 

Pero ngayon, marami ng nagbago sa tradisyon nating ito. Si Santa Claus, Rudolph the red nose reindeer, Snow Man at Mistletoe na wala naman talaga sa tradisyon natin. Naiintindihan ko namang mas nagiging makulay at masaya ang pasko natin dahil dito. It makes us feel this Christmas Spirit. Pero sana naman hindi natin makalimutan ang sarili nating tradisyon.

Masaya ang magkabit ng makukulay na parol which symbolizes the star that guides the 3 kings to Bethlehem. 

Ang Belen which symbolizes the Holy Family. 

At higit sa lahat ang tradisyon natin tuwing kapaskuhan, ang Simbang Gabi o ang Misa de Gallo which is a way to thank our creator for all the blessings. Dati pa nga sinabi pa saken nung isa kung kaklase na pagnakompleto mo ang lahat ng misa, pwede ka daw humiling, pero hanggang ngayon di pa natutupad ang hiling ko kasi di pa din ako nakakakumpleto nito.

Pagkatapos ng misa, sinong hindi matatakam sa Puto Bumbong 

At ang Bibingka,

Ang Monito at Manita na minsan nagkakadayaan pa sa bunutan para makuha ang pangalan ng gusto mo. Oo guilty ako dito, inaamin ko ginawa ko ito nung highschool ako at sa kasamaang palad hindi dumating nung chirstmas party namin yung crush ko. Ang ending, naging gift ko sa sarili ko ang binili ko.

At sino ang hindi nakakaalam ng bolang asin na ito,

Ang queso de bola. Nung bata ako, hindi ko talaga alam kung bakit lagi itong parte ng handaan at hanggang ngayon di ko pa din maintindihan kung bakit naghahanda tayo tuwing pasko ng bolang asin sa hapag. Sobrang alat. At samahan pa nito,

Maganda sa kalusugan ng lahat ang tradisyunal na pagkaing ito at good for the heart pa.

Liban sa pagkain, dekorasyon at simbang gabi, nandyan din ang taunang manhunt ng mga inaanak sa mga Ninong at Ninang nila. Sa talambuhay ko, isa lang sa mga Ninang ko ang nagbigay saken ng regalo nung pasko at lately nung nagkita kami matapos ang ilang taon, nagregalo sya saken, 50 pesos. 

At ngayon heto na naman tayo sa pinakaaantay na araw ng taon. Sana naman lagi nating isapuso kung bakit tayo nagdiriwang sa araw na ito taon-taon, ang kapanganakan ni Kristo.

May isang hiling lang ako ngayong Pasko ang makapiling ka G. Wala lang siningit ko lang 'to.

Sa lahat, Merry Christmas and a Happy New Year mga becky, tombalata, straight at paminta.

Til Next Time,

Diosa

Marriage or Happiness?

" Love is like a puzzle. When you're in love, all the pieces fit but when your heart gets broken, it takes a while to get everything back together. "

Paanong kung ang kasal na sana panghabang-buhay ay sya ngayong pumpigil sa'yong maging masaya? Pipiliin mo pa bang tuparin ang isang pangako o mas pipiliin mong maging masaya?

 Hindi ko alam kung makakatulong ito sa isa kong officemate na nasa isang mahirap na sitwasyon, pero sana may mapulot ka, kahit kunti.

Itatago ko sya sa initials na N. She is a colleague, an officemate and a friend to me although we just know each other for barely a month or two. Masayahin, mabait and  well-mannered ang babaeng ito. Married for 10 years with one kid. However, lately dahil kami lagi ang magkakasama, naike-kwento nya ang mga nangyayari sa kanya lalo na sa marriage nya.  

Sa office employee's lounge sya tumutuloy ngayon. Wala pa kasi syang mahanap na marerentahang place. She lives separately from his husband para turuan nya ng lesson dahil sa pambabae nito which according to her ay di lang isang beses nangyari. She lets me read one of the text messages na ipinadala ng husband nya before:

" Bigyan mo lang ako ng time, aayusin ko lahat ng 'to. "

Umaasa siya na at this point of time natatauhan na din ang asawa nya. Binibista sya minsan at dinadalhan ng kung ano-anong grocery items sa office at pati kami nakikinabang din kaya alam ko. Chos.

One time, hindi sya pumasok and we found out na na-irush sa hospital ang husband nya because of a mild stroke. Sa katabing hospital ng office namin na-confine ito. Nung nalaman ng manager and common friend namin ang nangyari, pinuntahan nya agad 'to to check kung okay sya. Pagdating sa opisina ito agad ang bungad samen nung matapos syang manggaling  dun.

Manager : Mga te, si N, humahagulgol ng iyak. Dumating kasi yung kembot nung jusawa nya.

We were thinking na, this unfortunate event might turn into something good between the two of them, only to find out we were all wrong. Kinabukasan, pagkapasok ni N, bigla nya nalang nya akong niyakap at napaiyak sya.

N : Hindi ko akalain na sya ang pipiliin nya. Kahapon, kaya di na ako pumasok para sana ako ang mag-asikaso sa kanya, only to find out na lahat na pala ng papeles para sa hospital nagawa na nung babae nya. Sinabi ko pa sa kanya na dapat umalis na ang kabit nya, pero hindi man lang natinag ang babae at pati sya. Ako na lang ang nagkusang umalis.

Pero despite all of this events, lagi nyang kine-kwento samen na hindi man naging mabuting asawa ang kanyang mister, naging mabuti itong ama sa kanilang anak. According to her, ni minsan hindi pinabayaan nito ang mga pangagailangan ng anak nila. I just want to salute her for that, despite of all the bad things that her husband is doing, she can still look at the positive side of the person. Kaya dun ko na din nasabing, mabait tong taong 'to at hindi la basta pakitang-tao.

Lately has been one of the most difficult days of her life dahil sa hinihingi ng asawa nya, Annulment. Sabi nga nya,

" Parang ganun lang kadali sa kanya yun nung tinanong nya ako at sa text pa. Sinagot ko na lang sya ng fine and please stop texting me. "

While she was saying this words, mararamdaman mo talaga ung gaano sya nahihirapan sa sitwasyon. Na ang taong akala nya ay makakasama nya habang buhay, ay sya pang taong nagpapahirap sa kanya ngayon. Sabi nga nya kahapon, " Hindi ko sya pinilit nung una na pakasalan nya ako, tatlong beses ya akong inalok bago ko tinanggap, tapos ngayon basta na lang ganun? "

Hindi ko alam sa ngayon kung ano ang pinakamagandang payo sa kanya. Alam kong mahirap, pamilya nya ang pinag-uusapan dito, ang pamilyang pinaghirapan nyag buuin. Pero sabi ko nga sa kanya, masyadong maikli ang buhay, sinubukan nya ng ipaglaban dati, pero yung isa ang umayaw. 

Mabait na tao si N sigurado ako dun kaya siguro naabuso ng asawa nya dahil alam nitong may mga paniniwala ito sa buhay na hindi basta-basta sya iiwan, pero sa ganitong sitwasyon, dapat pa ba?

Sabi nga nung isa pa naming kasama, may isip na ang anak mo ipaliwanag mo na lang sa kanya at gabayan mo sya na maintindihan nya lahat ng nangyayari at maghanap ka ng bagong taong magmamahal sa'yo at mamahalin mo ng higit dun sa isa. Sa ganung paraan, mas mapapadali ang moving on stage mo. 

Iba naman ang naging pananaw ko sa bagy na ito. Siguro nga hindi lahat ng taong nagkakatuluyan, lagi ang ending " And they loved happily ever after ". Meron mga ibang, isang chapter lang pala yung ng buhay nila at may karugtong pa kung saan dun mo makikilala ang taong tunay na magmamahal sa'yo, ang sarili mo. 

Ang sabi ko kay N, magpaganda ka, mahalin mo ang sarili mo at ipakita mo sa asawa magiging kawalan ka nya balang araw. Gawin mong inspirasyon ang anak nyo upang magpatuloy at hindi natin masabi na may dumating na taong totoong magmamahal sa'yo ng habang buhay.

Cheers to life N. Life is too short to be wasted.

Til Next Time,

Diosa

Ang Talaarawan Unang Bahagi : Ang Pagtatagpo

" Hindi ko alam kung tama ang nararamdaman ko para sa'yo, ang alam ko lang masaya ako sa piling mo at ang talaarawan na ito ang maglalaman ng lahat tuungkol sa atin.  "

Nobyembre 1 taong 1896 :

Taong 1896. Nagsimula na ang pagaaklas sa iba't-ibang bahagi ng bansa laban sa pamahalaan ng mga Kastila. Bagamat napakalaki ng tiwala ng pamahalaan na hindi magtatagumpay ang pag-aaklas, nagulat parin ang Gobernador Heneral sa hukbong nabuo ang mga Indio. Matapos na kumalat sa mga pahayagan sa Europa ang balitang isang malakihang pag-aaklas ang ilulunsad ng mga Pilipino matapos ang pagkamatay ni Jose Rizal. Nagpadala ng mga karagdagang sundalo at pinuno ang pamahalaang Kastila bilang tulong na supilin ang pag-aaklas. Sa kabila ng mga balitang ito, panatag pa rin ang aking ama na si Don Ignacio dela Merced na hindi ito magiging sagabal sa takbo ng kanyang hacienda sa Batangas. 

Pagmamay-ari ng aking ama ang isang malaking Hacienda na taniman ng tubo na syang ginagawang asukal na inaangkat papuntang Europa. Galing sya sa mayayamang Kastila na nabigyan ng malalaking lupain ng pamahalaan dahil sa naging kontribusyon ng mga ninuno nito sa pagtataguyod ng Kristiyanismo nuong nagsisimula pa lang ang pagtatayo ng gobyernong Kastila sa Pilipinas. Bagamat, hindi maituturing na purong Kastila sya at ang ama nya dahil sa ang naging asawa ng Lolo nito ay isang Pilipina, hindi ito naging hadlang sa lalo pang pagpapalawak ng impluwensya ng kanyang ama sa lugar nila.

" Hindi kailanman masusupil ng hukbo ng mga Indio ang hukbo ng pamahalaan. Magsasayang lang ang mga ito ng pagod at lakas. " Pagpapaliwanag nito sa isang kausap habang idinaraos sa bahay nila ang isang pagtitipon. Katabi ng aking ama ang aking ina habang sila ay nakikipag-uusap sa mga bisita. Nandun ng mga oras na iyon ang matataas na pinuno ng lokal na gobyerno at ilang mayayamang Insulares sa mga kalapit na nayon. 

" Miguel, hijo lumapit ka dito. " Tawag ng aking ama matapos makitang humiwalay na ako sa aking mga kausap.

Iginiya ako ng aking ama patungo sa kinatatayuan ng Alkalde Mayor at sa katabi nito ang isang magandang Binibini.

" Senior Adolfo, ito nga pala ang anak kung si Miguel ang aking unico hijo. Ngayon lamang sya nakauwi galing sa kanyang pag-aaral sa Europa. " Pagpapakilala nito sa kanya sa Alkalde.

" Ikinanagagalak ko po kayong makilala, Senior " Inilahad ko ang aking kamay upang kamayan ang Alkalde.

" Ganun din ako hijo at ito pala ang aking anak, si Alejandra. " Pagpapakilala naman nito sa katabi. Yumuko ako at inabot ang kamay ng anak ng Alkalde upang hagkan tanda ng aking paggalang.

" Ikinagagalak kong makilala ka Binibini. "

" Akin ang karangalan. " Mayuming sagot naman nito.

" Hindi ba't bagay ang ating mga anak? " Biro ng aking ama. Hinawakan ng aking ina ang balikat ng aking ama.

" Huwag nating pangunahan ang mga bata. " Sita ng aking ina sa aking ama.

" Huwag kang mag-alala, kampante akong magkakagustuhan ang dalawang bata. " Sabay ngiti ng aking ama. At tinapik-tapik nito ang kamay ng aking ina.

" Kung ganun, Miguel hijo, bakit hindi mo kausapin itong aking anak sa may hardin ninyo? Kanina pa nya gustong makita ang mga rosas na nadaanan namin kanina. " Suhestiyon naman ng Alkalde.

" Kung iyong mamarapatin Binibini. " At iginiya ko palabas ng mansyon si Alejandra papunta sa hardin.

" Ang gaganda ng mga bulaklak dito sa hardin nyo. " Puri nya sa magagandang halaman na nakatanin sa hardin.

Malawak ang hardin sa bakuran nila na natatamnan ng mga iba't ibang klase ng rosas at mahahalimuyak nabulaklak. Napapaligirin din ito ng ilang puno ng narra na syang nagbibigay lilim sa buong paligid ng hardin. Iginiya nya paupo sa isang mahabang bangko sa ilalalim ng isang malagong puno ng acacia.

" Kumusta ang iyong pag-aaral sa Europa? " Tanong sa kanya ni Alejandra nung makaupo na sila.

" Maayos naman. Mahirap pero masaya ang pag-aaral ng abogasya. " Sagot ko naman dito. "

" Bakit abogasya ang kinuha mo? Wala ka bang balak na pamahalaan itong Hacienda ninyo balang araw? " Tanong ulit nito na may halong pagtataka.

" Meron naman, pero mas gusto kong tutukan ngayon kung paano ako makakatulong sa ating mga kababayan  lalo na ngayong nag-uumpisa na ang rebolusyon. " Paliwanag ko dito.

Tumayo ito sa isang aristokratang tindig at sabay na humarap sa akin.

" Alam naman nating lahat na hindi kailanman magtatagumpay ang pag-aaklas ng mga Indio. Hindi ito papahintulutan ng pamahalaan. " Pagsalungat nya naman sa aking paliwanag.

" Hindi naman iyon ang aking inaalala, kundi ang ating mga kababayang mapagbibintangan na kasapi ng rebolusyon. Sila ang gusto kung tulungan. " Paglilinaw ko dito. 

" Hindi ako tutol sa mga plano mong iyan, pero dapat na alam mo kung ano ang mga dapat na unahin. Hindi naman siguro lingid sa iyong kaalaman ang plano ng aking ama at ng iyong amang si Senior Ignacio. Ayokong balang araw maging hadlang ang mga plano mong iyan sa plano ng ating mga magulang. "

" Alejandra, maganda ka at inaamin kong hindi ka mahirap magustuhan, ngunit hindi ba masyado pang maaga para sa mga bagay na yan? Ngayon palang tayo nagkakilala? " Tanong ko na may halong pagkabigla.

" Wala nang nakapagtataka sa plano nila. May tutol ka ba? "

" Hindi naman sa ganun. Isa kang kabigha-bighaning binibini ngunit hindi bang mas marapat na makilala muna natin ang isa't-isa? " Paliwanag ko naman dito.

" Sang-ayon naman ako dyan, pero alam nating dalawa na doon din ang patutunguhan ng lahat ng ito. Kaya ngayon palang gusto ko ng malaman mo ang dapat at hindi dapat sa mga plano mo. " Pagtatanggol nito sa sariling pananaw.

Hindi ako makapaniwalang manggagaling sa isang babae ang mga katagang narinig nya. Ni wala itong pagtutulol sa pagmamanipula ng buong buhay ng ama nito. 

" Hindi ko kailanman pinangarap ang magkapamilya ng hindi ko mahal ang taong makakasama ko sa habang buhay. " Sa isip-isip ko nung mga oras na yun. 

Muli kaming naglakad-lakad sa palibot ng hardin. Nakatingala si Alejandra at sinisipat ang isang pugad ng maya sa itaas ng puno ng mabangga sya ng isang lalaki na may dala ng gamit sa hardin.

" Maari bang tumingin ka sa dinadaanan mo. Tingnan mo ang nangyari sa damit mo. Hindi mo makakayang bayaran ito. Hampas-lupa ! " Bulyaw nito sa lalaki.

" Ipagpatawad nyo señorita hindi ko po sinasadya." Hinging paumanhin ng lalaki kay Alejandra.

" Walang magagawa iyang paumanhin mo, napunit na ang laylayan ng aking bestida. " Bulyaw pa rin nito.

" Alejandra, tama na yan. Ipagpapagawa na lang kita ng bago. " Pagpapakalma ko nun sa kanya. " Mabuti pa ay mauna ka na sa loob at kakausapin ko lang sya. "

Sumunod naman ito at nauna ng pumasok ng mansyon.

" Anong pangalan mo? " Tanong ko sa lalaki.

" Emanuel po señorito. Pagpasensyahan nyo na po ako. Hindi ko po kasi agad nakita ang kasama nyo. " Hinging paumanhin nya.

" Miguel, tawagin mo akong Miguel. " Sagot ko sa kanya. " Huwag kang mag-alala, alam ko namang hindi mo sinasadya yun. " Iniabot  ko sa kanya ang akig kanang kamay upang makipagkilala.

" Huwag na po señorito, madumi po ang aking kamay. " Paliwanag nito ng hindi nya kinuha ang kamay ko. Ako na ang kusang kumuha ng kamay nya at nung maglapat ang aming mga palad, hindi ko maipaliwanag ang kakaibang pakiramdam na nadama ko. Tinitigan ko ang mukha nya. Medyo singkit ang mata nya, matangos ang ilong, manipis at mapupula ang mga labi. Bigla akong nakaramdam ng bagay na hindi ko maipaliwanag. Kaagad ko nang binawi ang aking kamay.

" Ikaw ba ang hardinero dito? " Pag-iiba ko sa usapan.

" Opo señorito, pero minsanan lang ako sa isang linggo kung magpunta upang tingnan ang mga halaman. " Paglilinaw nito.

" Miguel na lang ang itawag mo saken. " Pagtatama ko na naman sa kanya. " Maganda ang buong hardin at salamat nga pala kanina. "

" Para saan po? " Tanong nito na may pagtataka.

" Kung hindi mo natabig si Alejandra, malamang hanggang sa ngayon ay magkasama pa kami. Mas gusto ko pa namang maglakad na mag-isa sa hardin. " Paglilinaw ko sa kanyang pagtataka.

" Kailangan ko ng bumalik sa kasiyahan sa loob. Ikinagagalak kitang makilala at kita na lang tayo sa susunod. " Sabay ng aking pagtalikod dun din ako nagtaka sa mga katagang aking nabitawan. 

" Bakit ko nasabing magkita na lang kami? " Tanong ko sa aking sarili. 

Iwinaksi ko ang isipang iyon at tuloy-tuloy na naglakad papasok sa mansyon. Hindi ko alam na pagkatapos ng araw na iyon, isang malaking pagbabago ang mangyayari sa buhay ko.

Itutuloy....

Til Next Time,

Diosa